دوشنبه 16 خرداد 1390
نویسنده: علیرضا ابوترابی طبقه بندی: اخلاق و عرفان،
سخنان نورانی استاد صمدی آملی 1
امام علی علیه السلام در نهج البلاغه می فرمایند البلاء للولاء . سختی برای دوستان است. همه انبیا همین طور بودند با اینكه شبانه روز در دعا بودند اما تقریبا هیچ گاه مشكلاتشان حل نشد و هیچ روزی نشد كه آب خوش از گلویشان پایین برود. پیامبرمان هم می فرمایند كه هیچ پیامبری مثل من اذیت نشد.
باند همتانی هم هستند كه به خدا می گویند هركس خوشحالی و خنده می خواهد به او بده اما به من غم بده. چون خداست كه می خنداند و می گریاند پس او هم باید بدهد.
این را در مورد انبیا مشاهده فرمودید كه زندگی هیچ پیامبری بدون فراز و نشیب نبوده. حضرت نوح كه حدود 950 سال عمر كرد هم هیچ روز خوش ندید.
البته كسی كه غم می طلبد یك حوصله قوی هم می خواهد كه تحمل كند. جناب رسول الله نه در درون خانه امنیت داشتند و نه در بیرون از خانه. در درون خانه همیشه خانم ها جنجال داشتند. بعضی ها می گویند كه چرا پیامبر این همه ازدواج كرد اما قضیه برعكس شد و خانم ها بلای جان آقا شدند. آنچه در اذهان است كه آقا چقدر از این همه ازدواج هایش لذت برد برعكس است. لذت آقا موقعی بود كه خدیجه را داشت و تا اولی را داشت هیچ گاه ازدواج نكرد. امام علی هم همین طور. لذا بزرگان ما می فرمایند تا اولی را داری دومی را نگیر.
اگر مرد میدانی می توانی بروی در میدانی كه البلاء للولاء!!!
معمولا كسانی كه در سیر و سلوك راه می افتند همین ابتدای راه سختی ها به آنها روی می آورد لذا در مسیر عرفانی انحرافات هم زیاد است چون سختی ها زیاد است. سختیها تو را می سازند.تمام سختی ها را خاتم انبیا كشیدند و نتیجه اش این بود كه آنچه حق بود را به دقت طی كرد . این مسیری است كه هركس انتخابش كرد دریا دریا و بسته بسته برایش سختی ها پیش می آید. آنها كه اهل همت هستند به تعبیر اهل معرفت دنبال مرگ اسود هستند یعنی با روزگار سیاه می میرند . ( با درد و سختی)